بيان غيرکلامي احساسات و افکار نقش مهمي در درک ديگران از شما و ارتباط و تعامل با شما بازي مي کند. به همين دليل بايد زبان بدن را بشناسيد، دليل اهميتش را بفهميد و راهي براي به حداقل رساندن برداشت هاي اشتباه ديگران از رفتار خودتان پيدا کنيد.

 

تعريف زبان بدن

طبق لغت نامه آکسفورد «زبان بدن» فرايند برقراري ارتباط غيرکلامي با حالات و حرکات خودآگاه و ناخودآگاه.

 

موارد زير ارتباط بين دو نفر را شکل مي دهند:
آنچه بيان مي شود
روش بيان آن
حالات صورت گوينده
حالات بدن گوينده (مثلا، دست به سينه مي ايستد يا دقيقا روبه روي کسي مي ايستد که مشغول صحبت با اوست).

در کل اگر بخواهيم بگوييم که زبان بدن چيست؟ زبان بدن هر چيزي است که بدون کلام بيان و منتقل مي شود. حتي شايد خود فرد از پيامي که به طور غيرکلامي منتقل مي کند، خبر نداشته باشد.

 

کدام ويژگي زبان بدن بسيار مهم است؟

آنچه مي گوييد فقط بخشي از پيام تان است و شنونده بقيه پيام را با توجه به زبان بدن تان دريافت مي کند.

اگر شنونده احساس کند زبان بدن تان با کلام تان همخواني دارد، به شنيده هايش اعتماد مي کند. اين هماهنگي بين رفتار و گفتار را «سازگاري کلامي/غيرکلامي» مي نامند.

 

سازگاري کلامي/غيرکلامي

اگر شنونده تضادي بين پيام کلامي و غيرکلامي تان ببيند، به شنيده هايش شک مي کند. مثلا، اگر از چيزي تعريف کنيد، اما اخم کرده باشيد، شنونده آن را به دروغگويي شما تعبير مي کند (يا حداقل آن را صادقانه نمي داند). بايد بدانيد شنوندگان به جاي اينکه بر يک حرکت يا واکنش خاص شما تمرکز کنند، همه زبان بدن تان را بررسي مي کنند.

 

زبان بدن خيلي بيش از کلمات حرف دارد

شايد لبخند بزنيد، شايد حرف هاي مثبت بزنيد، اما اگر مشت تان را گره کرده باشيد و پشت تان خيلي صاف باشد، سيگنال قرمز به ديگران مي فرستيد. زبان بدن از اين جهت مهم است که حرف هاي زيادي براي گفتن دارد، بدون اين که مجبور به استفاده از کلام باشيد. بايد از آنچه مي توانيم با زبان بدن بگوييم (که گاهي ناخودآگاه است) آگاه باشيم تا بتوانيم منظورمان را شفاف و موثر بيان کنيم.

 

زبان بدن در محيط کار

مهم نيست چه نقشي در محيط کار داريد، اما مورد اعتماد بودن و نشان دادن اين قابليت تان به ديگران بسيار مهم است. مي توانيد بدون هيچ کلامي ديگران را از اين ويژگي خود آگاه کنيد.

 

5 روش براي ايجاد اعتماد غيرکلامي

5 روش زير به شما کمک مي کند که فقط با استفاده از کليدهاي غيرکلامي در همکاران اعتماد ايجاد کنيد:

1. با فردي که مشغول صحبت با شما است، تماس چشمي برقرار کنيد.
2. ژست خوبي داشته باشيد که اعتمادبه نفس و تسلط تان را نشان دهد. حتي مي توانيد کمي به جلو خم شويد تا نشان دهيد سراپا گوش هستيد.
3. لبخند بزنيد (اما نه لبخند مصنوعي، زيرا افراد فورا لبخند مصنوعي را تشخيص مي دهند و نتيجه مي گيرند که قابل اعتماد نيستيد).
4. دست هاي تان را در جايي قرار دهيد که مخاطب آن ها را ببيند. وقتي مردم دست شما را مي بينند، آرام مي شوند. هرگز بداخلاق نباشيد.
5. آيينه شخص مقابل باشيد و رفتارش را تکرار کنيد تا نشان دهيد با او همدل هستيد.

 

شخصي که واقعا دارد گوش مي دهد و شخصي که وانمود مي کند مشغول گوش دادن است، هر دو از همين روش ها استفاده مي کنند. پس بايد اين موضوع را بدانيد!

 

زبان بدن و رهبري موثر

مهم نيست که در محيط کار نقش رهبري داريد يا نداريد، اما احتمالا زماني فرا مي رسد که وظيفه به اشتراک گذاري نظرات، متحد کردن افراد يا ساده سازي يک پروژه به شما واگذار مي شود. براي انجام موثر اين نقش بايد به افراد انگيزه دهيد و اثر مثبتي بر آن ها بگذاريد. بخش بزرگي از اين کار وابسته به چيست؟ درست حدس زديد: به زبان بدن.

 

ديگران همواره شما را بررسي مي کنند

افرادي که با آن ها کار مي کنيد به طور خودآگاه يا ناخودآگاه اعتبار، اعتماد به نفس و قابل اعتماد بودن شما را ارزيابي مي کنند. بخشي از ارزيابي مردم درباره شما به حالات يا زبان بدن تان مربوط است.

آن ها به حرف تان گوش مي دهند و سخنان تان را مي شنوند، اما مي خواهند ببينند رفتار، حالات صورت و بقيه زبان بدن تان با گفته هاي تان همخواني دارد يا نه. مهم تر از همه اين که سازگاري کلامي/غيرکلامي تان بايد عالي باشد؛ در غيراين صورت؛ شنونده به آنچه سعي داريد نشان دهيد و وانمود کنيد شک مي کند.

 

هوش احساسي و زبان بدن

بحث هاي زيادي درباره افراد داراي هوش احساسي بالا که به طور موثر از زبان بدن شان استفاده مي کنند، وجود دارد؛ وقتي موضوع جدي مي شود، دقيق توجه مي کنند، و وقتي موضوع کم اهميت است، خودشان را عقب مي کشند و کمي بي تفاوت مي شوند.

اگر ستاره هوش احساسي نيستيد، نگران نباشيد. هنوز هم مي توانيد برقراري ارتباط موثر؛ حتي ارتباط غيرکلامي را ياد بگيريد!

 

لحن صدا

محققان دانشگاه تافتس تحقيقي انجام دادند که در آن جراحان هنگام ملاقات با بيماران به لحن صداي آن ها توجه کردند. لحن صداي دستوري، بي تفاوت يا مضطرب، نشانه نوعي شکايت از قصور پزشکي بود و احساس منفي بيمار را نشان مي داد.

 

نکات و مثال هايي از کاربرد زبان بدن

حالا که از اهميت زبان بدن آگاه شديد، با چند نکته کليدي آشنا شويد تا کنترل بيشتري بر پيام هاي غيرکلامي خود پيدا کنيد و در استفاده از آن ها استاد شويد.

 

مراقب دست هاي تان باشيد

توصيه شده در شرايط حساس، مثل شرايطي که پليس در صحنه حضور دارد، دست هاي تان را در جايي قرار دهيد که کاملا قابل ديدن باشد. اين قانون براي افراد کسب وکارها هم صادق است.

 

نشان دادن قابليت اعتماد

علاوه بر اين که بايد ثابت کنيد چيزي را پنهان نمي کنيد، نشان دادن دست ها با کف باز و قابل ديدن نشانه اين است که تهديدي براي شخص مقابل نيستيد و مي تواند به شما نزديک شود. اين حالت، بين شما و شنونده اعتماد ايجاد مي کند.

علاوه بر اين که دست ها بايد باز و قابل ديدن باشد، به حالت دست تان و کاري که با آن انجام مي دهيد هم توجه کنيد. مثلا، شايد شنونده قفل کردن انگشتان دو دست درهم و چرخاندن دو شصت را به خستگي يا بي حوصلگي شما تعبير کند.

در نهايت اين که هرگز يادتان نرويد دست بدهيد! زيرا دست دادن يک حرکت خوب براي ايجاد اعتماد در فرد مقابل است. نوع دست دادن شما بايد اعتماد به نفس و پيش بيني پذير بودن تان را نشان دهد، نه اينکه مثلا با زود عقب کشيدن دست (مثل ترامپ)، فرد مقابل را نگران کنيد.

 

مراقب حرکات پايتان باشيد

هر وقت مي خواهيد ناسازگاري کلامي/غيرکلامي تان را پنهان کنيد، بايد به موارد زيادي فکر کنيد. بايد لحن صداي تان را آرام تر کنيد، مراقب حالات صورت تان باشيد و کنترل بدن تان را در دست بگيريد. گفتنش خيلي راحت تر از انجام دادنش است. يکي از قسمت هاي بدن که معمولا به حرکاتش دقت نمي کنيم، پا است.

 

پاهاي ما به طور طبيعي چه کاري انجام مي دهند؟

دکتر کارول گومان، مشاور رهبري مي گويد: «پاها بي قرار مي شوند، به اين سو و آن سو حرکت مي کنند، دور هم يا دور پايه صندلي مي چرخند. براي کاهش استرس پاها را دراز يا خم مي کنيم يا حتي هنگام فرار از موقعيت بد لگد مي زنيم. اين حرکت ها براي آرام کردن بي حوصلگي و اضطرابي است که فرد سعي در پنهان کردن آن دارد. در کل، بي قراري پاها و دست ها اصلا جالب نيست. به گفته الکساندر تودوروف، محقق دانشگاه پرينستون، مردم اغلب درباره اعتبار و شايستگي ديگران به طور شهودي قضاوت مي کنند. تحقيق او نشان داده چنين قضاوت هايي خيلي سريع و در يک دهم ثانيه انجام مي شوند، پس هميشه به حالات و حرکات تان دقت کنيد.

 

لبخند بزنيد

لبخند يکي از ساده ترين راه هاي نشان دادن پذيرا و دوستانه بودن شما است، اما نه لبخند مصنوعي. زماني محققان فکر مي کردند نمي شود هنگام اجبار لبخند واقعي زد، اما هميشه هم اين طور نيست. يکي از نشانه هاي منسوخ تشخيص لبخند مصنوعي چين نخوردن گوشه چشم است، اما چين خوردن گوشه چشم هم لزوما نشانه لبخند واقعي نيست، اما چين نخوردنش قطعا نشانه اين است که فرد هيچ هيجاني ندارد.

 

آيا بايد رفتار شخص مقابل را تکرار کنيد؟

با تاييد قابل قبول بودن حرف شخص مقابل مي توانيد مسير گفتگو را هموار کنيد، اما حتي اگر مخالف هم هستيد، حرف تان را بزنيد. بعضي ها پيشنهاد مي کنند حرکات و حالات شخصي که داريد با او حرف مي زنيد را تکرار کنيد. درنتيجه به او نشان مي دهيد مشغول گوش دادن هستيد و حرفش را مي فهميد.

 

به جاي تکرار حالات طرف مقابل، با او ارتباط برقرار کنيد

هدف اصلي ايجاد ارتباط بين دو طرف است. وقتي به زبان بدن شخص مقابل توجه مي کنيد تا آن را تکرار کنيد، مراقب نکات منفي زبان بدنش هم باشيد. مثلا، آيا شانه هايش را بالا مي اندازد؟ اگر چنين کاري مي کند نشانه اين است که حرف شما را متوجه نمي شود. يا ابرويش را بالا مي برد؟ اين کار نشان مي دهد که ناراحت است.

 

تکرار رفتار شخص مقابل جنجال برانگيز است- مي توانيد گوش دادن دقيق را جايگزين آن کنيد

تکرار رفتار شخص مقابل حتما جنجال به پا مي کند. دکتر جف تامسون محقق و کارشناس رابطه در شرايط بحران معتقد است که خيلي ها به طور ناخودآگاه رفتار شخص مقابل را تکرار مي کنند. تلاش عمدي و آگاهانه براي تقليد يا تکرار رفتار شخص مقابل مي تواند نتيجه معکوس داشته باشد؛ به خصوص وقتي پاي پول در ميان است.

درعوض، او معتقد است استفاده از دو مهارت همدلي و گوش دادن دقيق مي تواند شما را به همان اهداف مطلوب يعني توافق بيشتر و متقاعد کردن شخص مقابل برساند.

 

نکات کابردي از زبان کارشناسان زبان بدن

آيا غير از ايجاد روابط موثر، دليل ديگري هم براي توجه به زبان بدن وجود دارد؟ بله!

تحقيقات يک روانشناس به نام اِيمي کادي نشان مي دهد که ژست قدرت گرفتن حتي براي چند دقيقه در روز مي تواند نظر خودتان و ديگران را نسبت به شما عوض کند.

 

زبان بدن مثبت، رفتارتان را تغيير مي دهد

توني رابينز، سخنران انگيزشي پيشگام استفاده از کارهاي فيزيکي عمدي و آگاهانه براي تغيير حالات احساسي و رها شدن از شر عادت هاي منفي است. هدف اين است که خودتان را رها کنيد و در مسير موفقيت گام برداريد.

مثلا، شايد شخصي که افسردگي دارد آهسته حرکت کند، کوتاه و کم عمق نفس بکشد، قوز کند و سرش را پايين بگيرد. رابينز پيشنهاد مي کند که براي خارج شدن از چنين حالتي دقيقا برعکس اين کارها را انجام دهيد.

 

اهميت تغيير حالت عمدي و آگاهانه

همچنين توصيه مي کند براي 2 دقيقه ژست قوي بودن مثلا ژست «زن اعجاب انگيز» را به خود بگيريد (پاهاي تان را محکم بر زمين فشار دهيد و دست هاي تان را به کمر بزنيد). رابينز مي گويد اين کارهاي عمدي مي تواند در انجام امور مهم و رسيدن به اهداف به شما کمک کند.

 

زبان بدن مثبت و هوش احساسي درهم تنيده هستند

نوع معرفي خودتان به ديگران، اثر زيادي بر نگرش آن ها نسبت به شما دارد. همان طور که حدس زديد، زبان بدن يکي از پايه هاي اصلي معرفي خودتان است. با بهبود زبان بدن، ديگر اثر منفي و مخرب بر اطرافيان نمي گذاريد. هوش احساسي اساس توانايي شما براي برقراري ارتباط موثر است.

 

افسانه هاي مربوط به زبان بدن

تاکنون درباره دانسته هاي خود از زبان بدن صحبت کرديم، اما افسانه هايي که در اين رابطه وجود دارد، چيست؟ به گفته جو ناوارو، کارشناس زبان بدن و مامور سابق اف.بي.آي:

1. ما آنقدر که فکر مي کنيم در رو کردن دست دروغگوها مهارت نداريم. تحقيقات نشان مي دهد خيلي از ما فقط مي توانيم حدس بزنيم کسي دروغ مي گويد يا مي خواهد ما را فريب دهد، اما هرگز نمي توانيم مطمئن شويم. رفتاري مثل لمس صورت را که ما نشانه دروغگويي يا فريب کاري مي دانيم، ممکن است توسط يک شخص مضطرب يا بي قرار هم انجام شود. پس اين حالت معيار خوبي براي تشخيص دروغ گفتن يا نگفتن شخص مقابل نيست.

2. امتناع از تماس چشمي ربطي به دروغگويي ندارد. در واقع، آن هايي که عادت به دروغگويي دارند، بيش از حد معمول با ديگران تماس چشمي برقرار مي کنند، زيرا مي دانند منتظر تماس چشمي بيشتر هستيد و با کمال ميل اين کار را براي تان انجام مي دهند تا دروغ شان را بپذيريد. به علاوه، تماس چشمي تا حد زيادي به مسائل فرهنگي ربط دارد. در بعضي فرهنگ ها به افراد ياد مي دهند وقتي به دردسر مي افتند پايين را نگاه کنند تا ندامت و پشيماني شان را نشان دهند.

 

آيا واقعيت دارد که 93 درصد روابط غيرکلامي هستند؟

خير. آلبرت محرابيان استاد دانشگاه يو.سي.ال.اي اين عدد را از ترکيب نتايج دو مطالعه ديگر به دست آورد که اصلا دقيق نيست. محققان درصد دقيقي از روابط غيرکلامي ندارند و دانستن اين که نسبت روابط کلامي/غيرکلامي 65/35، 75/25 يا 50/50 است هم اهميتي ندارد، زيرا ارتباط غيرکلامي هميشه مهم است.

 

آيا واقعا زبان بدن از کلام خيلي مهم تر است؟

شايد اين طور باشد. همانطور که در بالا اشاره کرديم، محققان درباره اين که کدام مهم تر است به توافق نرسيده اند، اما بعضي ها معتقدند که کلام مهم تر است. شانه بالا انداختن، چرخش چشم ها و ساير حالات مهم هستند، اما فقط بخشي از پيام را منتقل مي کنند، در حالي که کلام کل پيام را منتقل مي کند.

 

نتيجه مقاله درباره زبان بدن

هرچقدر هم که فکر کنيد روابط غيرکلامي از کلام مهم تر است، همه اتفاق نظر داريم که هردو اجزاي کليدي برقراري رابطه هستند. براي ايجاد روابط موثر، بايد در هر دو حوزه مهارت کسب کنيم. بايد واضح تر حرف بزنيم و در عين حال بايد با بدن مان هم نشان دهيم که حرف مان قابل اعتماد است.

 

مترجم: ژان بقوسیان

 منبع: سایت modiresabz.com

امتیاز بدهید :

| امتیاز : 0
موضوع : | بازدید : <-PostHit->
برچسب ها : زبان بدن,